PIZZA

Informacje

Pizza jest z pewnością jedną z najbardziej znanych i cenionych potraw na świecie, ale stanowi przede wszystkim jedną z ulubionych przez Włochów potraw narodowych.

Każdego dnia we Włoszech konsumowane są miliony pizzy, a turyści, którzy tu przyjeżdżają muszą obowiązkowo zatrzymać się w jednej z licznych pizzerii zdobiących włoskie starówki.

 

Delektowanie się tym pysznym daniem, podziwiając wspaniały widok z placyku na Capri czy pod Wezuwiuszem w Neapolu, w zaułkach Rzymu czy w starożytnych osadach na południu Włoch, jest bezcenne. Odwiedzający dobrze o tym wiedzą, ponieważ nikt podczas wycieczki do Włoch nie odmówi sobie spróbowania prawdziwej włoskiej pizzy.

 

Niewątpliwie pizza związana jest z miastem Neapol, gdzie jej przyrządzanie jest sztuką przekazywaną z ojca na syna. Sztuką i tradycją, które uczyniły ten produkt jednym z symboli Made in Italy za granicą.

 

Historia

Pizza, niezwykle doceniana i rozpowszechniona na całym świecie, to danie kuchni włoskiej, choć jej historia jest dość niepewna. Pochodzenie geograficzne i etymologia nazwy do dziś pozostają przedmiotem dyskusji.

Chociaż już w starożytności Egipcjanie, Rzymianie i Grecy raczyli się płaskim chlebem (focaccią), podobnym do pizzy, pierwsze pisemne dokumenty, w których pojawia się termin „pizza”, pochodzą z roku tysięcznego i pojawiają się najpierw w Gaecie, w Lacjum, w Penne w Abruzji, a dopiero później w innych miastach, takich jak Pesaro, Rzym i L’Aquila.

Niezależnie od starożytnego pochodzenia, z pewnością wiadomo, że spłaszczony placek zyskał nazwę pizzy w Neapolu w 1500 roku (termin ten wywodzi się od „Pitty”, która stanowi rodzaj chleba). Dziś pizza, wraz z Wezuwiuszem, jest jednym z głównych symboli pięknego neapolitańskiego miasta.

 

Rodzaje pizzy

Pizza może być okrągła, cięta na kawałki i na metry. Do pizzy dodaje się najróżniejsze dodatki, a samo ciasto doskonale nadaje się dziś do specjalnych eksperymentów, mających na celu podkreślenie smaku i zwiększenie lekkości tego drożdżowego placka.

Niewątpliwie najbardziej znana jest pizza „margherita”. Została ona stworzona przez neapolitańskiego piekarza w 1889 roku na cześć królowej Margherity, a dodane do niej składniki – pomidor, mozzarella i bazylia – reprezentują trójbarwną włoską flagę.

Jest też prosta pizza „marinara”, z pomidorami, czosnkiem, olejem i oregano.

„Capricciosa” i „quattro stagioni” posiadają z kolei bardzo dużo dodatków, a mianowicie, oprócz pomidorów i mozzarelli, grzyby, karczochy, szynkę, oliwki, a nawet jaja gotowane na twardo w przypadku pierwszej z nich.

Dla miłośników produktów mlecznych są również „quattro stragioni”, z mozzarellą, fontiną, gorgonzolą i provolą. Smakowita jest również „boscaiola” z grzybami i kiełbasą, podczas gdy biała pizza z ziemniakami i rozmarynem jest lżejsza, acz równie dobra.

Cudzoziemcy odwiedzający Włochy bardzo doceniają takie dodatki jak cebula i papryka, a włoscy pizzaioli dobrze o tym wiedzą. Miłośnicy pikantnego smaku zamawiają „diavolę” z kalabryjskim salami, będącym jednym wielu włoskich przysmaków.

 

Istnieją setki, a może nawet tysiące odmian pizzy i dodatków, które sprawiają, że produkt ten, znany i szczególnie kochany na całym świecie, staje się jeszcze smaczniejszy. I lepiej nie mówcie smakoszom purystom, że w niektórych krajach podają ją z ananasem i owocami. Zwyczajnie by tego nie zrozumieli.

 

Przepis i składniki

Przepis na pizzę jest bardzo prosty i zawiera niewiele podstawowych i naturalnych składników: zwykłą mąkę pszenną, świeże drożdże piwnych, wodę i sól.

Po zagnieceniu ciasta należy je pozostawić do wyrośnięcia: im dłuższy proces wyrastania, w tym większym stopniu pizza pozostanie lekkostrawna.

Otrzymane w ten sposób ciasto zostaje następnie starannie obrabiane (formowane i dzielone na kule), a następnie, po innych fazach wyrastania, spłaszczane, wzbogacane o dodatki i pieczone w piecu opalanym drewnem. Bardzo ważne jest, aby nie wałkować pizzy za pomocą wałka, ale rękami, co zapewni znacznie lepszy wynik co do końcowej miękkości i konsystencji ciasta. Wreszcie, co nie mniej ważne, piec należy rozpalić dużo wcześniej, tak aby osiągnął swoją maksymalną temperaturę.