Podróż po wzgórzach Chianti

Strona główna » Kulinaria » Podróż po wzgórzach Chianti

Informacje

Chianti to pagórkowaty obszar między Florencją a Sieną, między Arezzo a Colli Pisani, od zawsze uważany za „serce Toskanii”; występuje tu ciąg pięknych krajobrazów z gęstymi winnicami, lasami kasztanowców, dębów i dębów ostrolistnych, urokliwymi średniowiecznymi osadami, romantycznymi zamkami i sugestywnymi posiadłościami wiejskimi. Jest to również kraj, gdzie produkowane jest jedno z najlepszych czerwonych win na świecie: Chianti.

W podróży przez osady

Obszar Chianti jest idealnym miejscem na wycieczki wśród średniowiecznych wiosek, romantycznych winnic i charakterystycznych pagórkowatych krajobrazów. W każdej małej wiosce można natknąć się na winnice, zamki i gospodarstwa rolne oraz spróbować doskonałego wina w jednej z wielu winiarni. Bogate w legendarną historię pochodzenie i tradycja winiarska sprawiły, że obszar Clante (w czasach Etrusków była to nazwa potoku) stał się znany na całym świecie.

Dla tych, którzy pochodzą z Florencji, naturalną drogą dostępu do ziemi win jest Impruneta, obfitująca w zabytki, w tym w zwieńczoną blankami dzwonnicę z XIII wieku, Bazylikę Santa Maria z przyległym muzeum del Tesoro. Jesienią odbywają się tu dwa wydarzenia o znaczeniu międzynarodowym: festiwal winogron z paradą wozów alegorycznych i targ św. Łukasza (fiera di San Luca).

Za Florencją, jadąc w kierunku Sieny, obowiązkowo trzeba się zatrzymać w starej, średniowiecznej osadzie Greve in Chianti, z jej starożytnym i wyjątkowym trójkątnym placem, otoczonym pałacami, portykami i arkadami, zwróconymi ku kościołowi Santa Croce.

We wrześniu na placu odbywa się najważniejsza wystawa wina w Chianti. Nad miastem dominuje zamek Montefioralle, będący starożytną warowną osadą.

Następnie spotykamy na naszej drodze Volpaia, malowniczą średniowieczną wioskę zbudowaną wokół zamku, będącą dawnym centrum produkcji wina.

Niedaleko znajduje się Radda, zbudowana wokół XIV-wiecznego kościoła San Nicolò i majestatycznego Palazzo Pretorio (z ok. 1415 roku). Warto również odwiedzić kościół parafialny San Giusto in Salcio, położony w bujnej dolinie wśród winnic oraz kościół parafialny Santa Maria Novella, z charakterystyczną romańską fasadą. Tuż za Raddą kolejnym obowiązkowym przystankiem jest Konsorcjum Vino Chianti Classico, wraz z Centro di Studi Storici Chiantigiani.

Kontynuując podróż w kierunku przełęczy gór Chianti, najpierw napotykamy Gaiole, jeden z najbardziej znanych widoków Włoch, a następnie niezliczone gospodarstwa i zamki, takie jak San Leonino i Fonterutoli.

Kiedy miniemy Sienę, możemy zatrzymać się w trzynastowiecznej Monteriggioni o szczególnej wartości historycznej, zbudowanej na szczycie wzgórza i otoczonej masywnym murem, oraz w Castellinie, przyczółku Sieny, pochodzenia etruskiego z pięknym centralnym rynkiem, przez który przebiega średniowieczna via delle Volte.

Jeszcze tylko przystanek w przepięknym Poggibonsi, gdzie w październiku ma miejsce wydarzenie, ukazujące starożytną technikę ugniatania winogron pochodzących z okolicznych pagórków, oraz w Montespertoli na coroczną wystawę Chianti.

Wino

Wszystkie Chianti są DOCG (Denominazione di Origine Controllata e Garantita – kontrolowana i gwarantowana nazwa pochodzenia), ale Chianti różnią się od siebie pod względem cech charakterystycznych związanych z terytorium i metodami produkcji.

Mieszanka winogron jest zawsze taka sama, ale procent jest różny: Sangiovese (75-90%), Canaiolo (5-10%) i Malvasia del Chianti (5-10%), idealna kompozycja odkryta w XIX wieku przez barona Ricasoli, do której później dołączył Trebbiano Toscano. Tradycja została tak głęboko zakorzeniona, że toskańscy producenci sadzą winorośle różnych winogron razem, już w odpowiedniej proporcji, która posłuży do produkcji wina.

Uprawa polegająca na prowadzeniu winorośli za pomocą systemu „toskańskiego łuku”, zawdzięcza wiele glebie składającej się z margla, który, będąc porowaty i przepuszczalny, nie pozwala na stagnację wody w pobliżu korzeni.

Jesienią, po winobraniu, może się zdarzyć, że zobaczymy jeszcze trochę kiści na roślinach: to znak stosowania szczególnego procesu produkcji (governo all’uso toscano), który przetrwał wieki i która polega na dodawaniu do sfermentowanego wina świeżego moszczu z podwiędłych winogron, co powoduje dodatkową fermentację, a cukry zostają całkowicie przekształcone w alkohol. Celem tej operacji jest uzyskanie wytrwanego i stabilnego wina.

Po fermentacji wino dojrzewa do marca w stalowych lub cementowych zbiornikach, a po butelkowaniu jest gotowe do sprzedaży.

Wino Chianti, jeśli dojrzewa przez kilka lat, w tym co najmniej trzy miesiące miało miejsce w butelce, może kwalifikować się jako Riserva, pod warunkiem, że w momencie dopuszczenia do spożycia ma minimalną całkowitą zawartość alkoholu równą 12%, w porównaniu do 11,5% w przypadku  Chianti Classico.

Cechy charakterystyczne

Posiada intensywną rubinową barwę, ukazuje aromaty wanilii z zapachem fiołków i irysów, podczas gdy smak jest harmonijny i suchy z nutą wanilii i migdałów; z wiekiem staje się miękki i aksamitny. Roczna produkcja: około 63 mln butelek.

Przy stole

Młode Chianti i wszystkie proste wina DOCG stanowią idealny dodatek do posiłku, zaś wina dojrzałe i Riserva są preferowane z czerwonym mięsem, dziczyzną i pikantnymi serami.

Butelki należy przechowywać w pozycji poziomej i podawać w temperaturze pokojowej.

Do typowych potraw kuchni toskańskiej należy ribollita, której głównym składnikiem są gotowane warzywa pozostałe z poprzednich dni razem z dodatkiem czerstwego chleba i przyprawione oliwą z oliwek z pierwszego tłoczenia.

Innymi „klasykami” tego obszaru pozostają przekąski, takie jak grzanki z wątróbką drobiową, bruschetta z pomidorami i sieneńskie capocollo, bardziej powszechnie znane jako finocchiata.